در گفت‌وگوی علیرضا عبدلی خبرنگار هفته‌نامه نگاه کویر با محمدرضا اخوان مدیرعامل شرکت خدماتی شهرک صنعتی سجزی، بار دیگر زخم کهنه قطعی برق واحدهای صنعتی روایت شد؛ زخمی که این روزها در بسیاری از گزارش‌های اقتصادی کشور نیز بازتاب یافته و از ادامه‌دار بودن بحران انرژی در بخش صنعت حکایت دارد.

اخوان با اشاره به روزهای پس از جنگ رمضان گفت تازه حال و هوای شهرک صنعتی سجزی داشت به شرایط قبل بازمی‌گشت. دوباره میان کارفرماها جنب‌وجوشی برای راه‌اندازی مجدد شیفت دوم و سوم کارخانه‌ها شکل گرفته بود. برخی واحدها که در ماه‌های گذشته به‌دلیل رکود، افزایش هزینه‌ها و تعطیلی‌های مقطعی بخشی از ظرفیت خود را از دست داده بودند، امیدوار شده بودند که دوباره به مدار کامل تولید برگردند. اما درست در همین روزها، خبر قطعی برق کارخانه‌ها اعلام شد؛ خبری که مثل آب سردی بر پیکر مدیران واحدهای صنعتی ریخته شد.

او ادامه داد این خبر نه‌تنها کارفرمایان را در بهت فرو برد، بلکه بسیاری از کارگرانی که کار خود را از دست داده بودند و با راه‌اندازی شیفت دوم و سوم امید به بازگشت داشتند نیز ناامید شدند.

بحران انرژی موضوعی نیست که فقط به شهرک صنعتی سجزی محدود باشد. در روزهای اخیر نیز گزارش‌های متعددی از ادامه قطعی برق صنایع، خسارت به خطوط تولید، افزایش ضایعات، آسیب به تجهیزات و کاهش ظرفیت تولید منتشر شده است. بسیاری از واحدها ملزم به کاهش مصرف برق شده‌اند و این موضوع مستقیماً بر میزان تولید و اشتغال اثر گذاشته است.

اخوان با طرح این پرسش که چرا باید یک تولیدکننده در ایران با این همه بحران بجنگد گفت قطعی برق، قطعی آب، قطعی گاز، نوسان قیمت مواد اولیه، مالیات‌های سنگین، حق بیمه، مشکلات بانکی، بهره بالای تسهیلات، کمبود نقدینگی، بروکراسی فرساینده اداری و کاهش قدرت خرید بازار، همگی تولیدکننده را درگیر بقا کرده‌اند نه توسعه.

او افزود ادامه این روند باعث می‌شود برخی تولیدکنندگان عطای کار و کارخانه را به لقایش ببخشند. در بسیاری از مواقع حتی سرمایه‌ای که باید صرف تولید و اشتغال شود، از چرخه صنعت خارج شده و به سمت بازارهای غیرمولد مانند خرید و فروش ارز، طلا و فعالیت‌های کم‌ریسک‌تر سوق پیدا می‌کند. این اتفاق برای اقتصاد کشور زنگ خطر جدی است.

مدیرعامل شرکت خدماتی شهرک صنعتی سجزی با انتقاد از نبود برنامه‌ریزی ریشه‌ای برای حل مشکلات زیرساختی صنایع گفت وقتی کشور ما در حوزه‌هایی مانند موشکی، پهپادی و انرژی اتمی پیشرفت کرده، یعنی توان حل مسائل بزرگ را دارد. پس حل مشکلات زیرساختی صنعت نیز شدنی است، به شرط آنکه در اولویت قرار گیرد.

اخوان این جملات را با ناراحتی و بغض بیان می‌کرد که تلفن همراهش برای چندمین بار زنگ خورد. به او گفتم جناب مهندس پاسخ بدهید، شاید کار مهمی باشد. نگاهی به گوشی انداخت و گفت شماره ناشناس است و این چند بار گذشته هم همین شماره تماس می‌گرفت اما به احترام شما تصمیم گرفتم بعد از گفت‌وگو پاسخ بدهم.

گفتم اختیار دارید، حتماً کار مهمی دارند، پاسخ بدهید. تماس را وصل کرد. آن سوی خط پس از احوالپرسی مردی با صدایی گرفته گفت مهندس من چهل و هشت سالمه. سه بچه دارم، دوتاشون دانشجو هستند و یه دختر دارم که به‌تازگی براش خواستگار اومده. از کار قبلی‌ام که وابسته به مواد پتروشیمی بود تعدیل شدم. مهندس تو را به خدا یه کار برام جور کن که شرمنده بچه‌هام نشم، خواهش می‌کنم.

اخوان نام و نام خانوادگی او را پرسید و گفت پیگیری می‌کنم. تماس که قطع شد، رو به من کرد و گفت آقای عبدلی این یکی را شاید بتوانم جایی سر کار بگذارم، اما بقیه چه؟ سپس از جا برخاست، کنار پنجره ایستاد، نگاهی به محوطه شهرک صنعتی انداخت و با صدایی آمیخته به خستگی گفت خدا به داد ما صنعتگرا برسد. آنچه امروز در شهرک صنعتی سجزی می‌گذرد، روایتی جدا از وضعیت کلی صنایع کشور نیست. قطعی برق تنها خاموش شدن چند ساعت جریان انرژی نیست؛ گاهی خاموش شدن امید کارگری است که چشم‌انتظار بازگشت به کار است و گاهی فرسوده شدن انگیزه تولیدکننده‌ای که با وجود همه مشکلات هنوز چراغ کارخانه‌اش را روشن نگه داشته است.

https://negahekavir.ir/?p=1000085306